Sllobodan Millosheviqi, i konsideruar nga shumëkush si arkitekti i luftërave më të përgjakshme në Ballkan, e përfundoi jetën i vetëm në një qeli të Hagës, ndërsa përballej me një nga proceset më të mëdha gjyqësore për krime lufte në historinë moderne evropiane.

Më 27 maj 1999, Tribunali Penal Ndërkombëtar për ish-Jugosllavinë konfirmoi aktakuzën ndaj Millosheviqit për krime lufte në Kosovë. Në atë kohë, ai mbante postin e presidentit të Jugosllavisë dhe konsiderohej figura politike më e fuqishme në Serbi.

Pas rrëzimit nga pushteti, Millosheviqi u arrestua më 1 prill 2001 në Beograd. Vetëm pak muaj më vonë, më 28 qershor të po atij viti, autoritetet serbe e ekstraduan në Hagë, pas publikimit të aktakuzës për krimet e pretenduara gjatë luftës në Kosovë.

Procesi gjyqësor ndaj tij u zgjerua më pas edhe me akuza për krime të kryera në Kroaci, si dhe për gjenocid në Bosnje dhe Hercegovinë.

Gjykimi ndaj të ashtuquajturit “Kasapi i Ballkanit” nisi zyrtarisht më 12 shkurt 2002 në Hagë. Për vite me radhë, prokuroria paraqiti dëshmi dhe dëshmitarë lidhur me krimet në Kosovë, Kroaci dhe Bosnje-Hercegovinë, ndërsa mbrojtja e Millosheviqit filloi në fund të gushtit 2004.

Megjithatë, procesi u shoqërua me ndërprerje të shumta për shkak të gjendjes së rënduar shëndetësore të ish-presidentit jugosllav, i cili vuante nga probleme serioze kardiovaskulare dhe tension i lartë i gjakut.

Mëngjesin e 11 marsit 2006, rreth orës 09:30, Millosheviqi u gjet i vdekur në qelinë e tij në Hagë, pa arritur të dëgjonte verdiktin përfundimtar të gjykatës.

Vdekja e tij shënoi fundin e një procesi që kishte tërhequr vëmendjen e mbarë botës dhe që simbolizonte përpjekjen ndërkombëtare për të vendosur drejtësi për viktimat e luftërave në Ballkan.