Poezi nga: Miroslava Ramirez
Përktheu: Bajram Karabolli
Kurrë nuk shpresoja të të gjej,
Kur çdo gjë ishte e humbur
kur nuk kisha më shpresë
kur bota që njihja
ishte vetëm një psherëtimë
një qëndismë shpresash të mekura
në mantelin e errët të misterit
Një ankth më gërryente nga brenda.
Fati luante me dëshirat e mia
duke kërkuar dashurinë në kuti të zbrazëta
Në jetën time ti befas u fute
Mu në anën e majtë m’u ngule
mu në thellësisë të zemrës sime
Je ti që ma mbush tërë zbrazëtinë
ti je dashuria dhe premtimi…
Je përgjigja që prisja
për përqafimin pa askënd
për jetën time pa ty.
Tragjedi në Fushë Kosovë, bie nga ndërtesa një grua – dyshoh...
Merz: Serbia duhet të zgjedhë midis Evropës, Rusisë dhe Kinë...
E rëndë në Kurbin, vajza vret nënën 85-vjeçare me thikë, e r...
Dogana sekuestron mallra të falsifikuara me vlerë rreth 200 ...
Çfarë dokumenti duhet të keni me vete për të votuar nesër?
EKSKLUZIVE: Shërbimi grek përfshihet në zhvillimet e brendsh...