Papritur askush nuk e do më atë, aq sa në fund, me sa duket, ai do t`i lejojë vetes një tërheqje të mirë në Arabinë Saudite ku Al Nassr është gati ta mbulojë me para (një kontratë 200 milionë euro është gati për të në vit duke përfshirë bonuse të lidhura me shfaqjet sportive dhe iniciativat reklamuese, plus 100 milionë të tjera në kohën e nënshkrimit).

Askush nga klubet më të rëndësishme nuk e dëshiron atë pas falimentimit te United dhe askush nuk e do atë as në kombëtare, ku e gjithë Portugalia votoi kundër tij në një sondazh që  pyeste nëse ai duhet të luajë në formacionin fillestar apo jo.

Kupa e Botës e Cristiano Ronaldos është sigurisht e veçantë. Pjesërisht sepse është i fundit dhe ky kërcim i fundit përmban esencën e sfidës së përjetshme me Lionel Messin. Pjesërisht sepse tingëllon si numërimi mbrapsht për karrierën e tij të lavdishme. N

jë mbret i rënë, ta themi ashtu siç është. Ose, me fjalë të tjera, i përjashtuar nga Gonçalo Ramos, zëvendësuesi i tij në fushë dhe protagonisti me një “hat-trick” të realizuar kundër Zvicrës.

Fakti është se askush nuk e pyet më nëse do të jetë apo jo protagonist i Botërorit dhe në këtë rast ndeshja ndaj Messit tashmë është e humbur. Nga njëra anë, një popull, populli argjentinas, që vazhdon të kapet pas ‘Pleshtit’ të tij. Nga ana tjetër, buzëqeshja e hidhur e CR7, i cili nga stoli admiron triumfin e të tjerëve dhe rënien e tij personale.

Tranzicioni natyral i brezave i ra Fernando Santos, trajnerit të Portugalisë.

“Mungesa e Cristiano Ronaldos? Unë kam folur tashmë për këtë dhe nuk dua të flas më – tha ai pas suksesit kundër Zvicrës – ai dhe Gonçalo Ramos janë dy lojtarë të ndryshëm. Ronaldo është kapiten.  Nuk kishte probleme pas vendimit tim për ta lënë jashtë: ai është një djalë që gjithmonë përpiqet të japë kontributin e tij për ekipin, por nuk më takon mua të them nëse ai do të luajë apo jo në ndeshjen e ardhshme. Do të shohim”.

Po, do të shohim. Dhe përsëri: “Cristiano e di shumë mirë, trajneri e tha shumë qartë, gjëja më e rëndësishme këtu jemi ne. Dhe kaq. Ishte zgjedhja e trajnerit për ta lënë jashtë dhe ne duhet të respektojmë vendimin e tij”, shtoi ai.

Pepe , mik i madh i CR7, që shpjegon se si është klima: hierarkitë kërcejnë, sepse e mira e përbashkët e Portugalisë duhet të jetë në krye. Një deformim për sa i përket vizionit të zakonshëm, por edhe ndaj zakoneve të Ronaldos, i cili ka qenë gjithmonë i pari, si në kombëtare ashtu edhe në klube.

Sigurisht, llogaritë do të bëhen në fund. Sepse ka rëndësi ngritja e kupës dhe kaq. Pjesa tjetër është një tren që lëviz me shpejtësi: të ulesh në klasin e parë ose jo mund të jetë thjesht një mënyrë tjetër për të arritur në destinacionin tënd./rtsh