Albert Kamy ishte një filozof francez që jetoi në vitet 1913-1960, shkruan portali arbresh.info.

Fjalët e tij kontribuan në ngritjen e filozofisë të njohur si absurdizëm. Ai shkroi një ese Rebeli, ku shkroi që tërë jetën e tij ia kushtoi kundërshtimit të filozofisë së nihilizmit, ndërsa ishte në kërkim të thellë të lirisë individuale.

Ai fitoi çmimin Nobel për Letërsi në vitin 1957.

Kamy nuk e konsideronte veten ekzistencialist, përkundër asaj që zakonisht klasifikohej si një ndjekës i tij.

Në një intervistë në vitin 1945, Kamy hodhi poshtë çdo shoqatë ideologjike: “Jo, unë nuk jam një ekzistencialist. Sartri dhe unë jemi gjithmonë të befasuar kur shohim emrat tanë të lidhur”.

Camus vdiq më 4 janar 1960 në moshën 46 vjeç, në një aksident me makinë pranë Sens, në Le Grand Fossard në qytetin e vogël të Villeblevin. Në xhepin e xhaketës së tij ishte një biletë e papërdorur treni. Ai kishte planifikuar të udhëtojë me tren me gruan dhe fëmijët e tij, por në minutën e fundit ai pranoi propozimin e botuesit të tij për të udhëtuar me të.

Më poshtë keni disa nga thëniet e tij më të mira:

Në thellësinë e dimrit, më në fund mora vesh se brenda meje isha një verë e pathyeshme.

Do të them një sekret të madh, shoku im. Mos prisni për gjykimin e fundit, ai zhvillohet çdo ditë.

Njeriu është krijesa e vetme që refuzon të jetë ajo që ai është.

Askush nuk e kupton pse disa njerëz shpenzojnë energji të jashtëzakonshme thjesht për të qenë normalë.

Ju e dini se çfarë është sharmi: një mënyrë për të marrë përgjigjen po pa pyetur ndonjë pyetje të qartë.

Mënyra e vetme për t’u marrë me një botë të lirë është të bëheni kaq absolutisht të lirë saqë ekzistenca juaj është një akt rebelimi.

Çfarë është një rebel? Një njeri që thotë jo.

Bekuar janë zemrat që mund të përkulen; Ato kurrë nuk do të thyhen./Arbresh.info