Presidenti i SHBA, Donald Trump, ka deklaruar se përfshirja e vendit të tij në Venezuelë mund të zgjasë me vite.

Ai i tha New York Times se “vetëm koha do të tregojë” sa gjatë administrata e tij do të “mbikëqyrë” drejtimin e shtetit të Amerikës së Jugut pas kapjes nga forcat amerikane të udhëheqësit venezuelian Nicolás Maduro në një operacion të shtunën e 3 janarit.

Trump nuk tha nëse, ose kur, do të mbaheshin zgjedhje në Venezuelë për të zëvendësuar qeverinë e përkohshme të drejtuar nga besnikja e Maduros, Delcy Rodríguez.

Ndërkohë, udhëheqësja e opozitës venezueliane María Corina Machado tha se rrëzimi i Maduros kishte nisur një “proces të pakthyeshëm” që do ta çonte Venezuelën drejt “lirisë”. Gazetarët e NYT e pyetën Trump për planet e tij mbi të ardhmen e Venezuelës, disa ditë pasi ai kishte thënë se administrata e tij do të drejtonte kombin e pasur me naftë.

Më herët të mërkurën, Shtëpia e Bardhë kishte thënë se SHBA do të kontrollonte shitjet e naftës së sanksionuar “pa afat”.

Sekretari i Energjisë, Chris Wright, argumentoi se SHBA kishte nevojë për kontroll mbi shitjet e naftës venezueliane për të pasur ndikim mbi qeverinë e përkohshme në Caracas.

Trump tha se administrata e tij do të “merrte naftë” nga Venezuela, e cila ka rezervat më të mëdha në botë, por pranoi se do të “duhej kohë” për ta rikthyer industrinë e naftës së vendit në funksionim.

Prodhimi i naftës në Venezuelë ka rënë ndjeshëm si rezultat i keqmenaxhimit nga qeveria e Maduros dhe paraardhësit të tij, si dhe viteve të sanksioneve amerikane. Trump i tha NYT se Sekretari i Shtetit, Marco Rubio, ishte “në komunikim të vazhdueshëm” me Rodríguez, e cila u caktua si udhëheqëse e përkohshme nga Gjykata e Lartë e Venezuelës, e dominuar nga besnikët e Maduros.

Ai shtoi se Rodríguez “po na jep gjithçka që ndiejmë se është e nevojshme.”

Presidenti amerikan kishte thënë më herët se qeveria e përkohshme kishte rënë dakord që të ardhurat nga shitja e naftës të përdoren vetëm për blerjen e mallrave të prodhuara në SHBA.

Sipas gazetarëve të NYT, Trump nuk iu përgjigj pyetjeve të tyre pse e kishte njohur Rodríguez si udhëheqësen e re të Venezuelës.

Shumë analistë venezuelianë kishin pritur që rrëzimi i Maduros të pasohej shpejt nga kthimi në vend i liderëve të opozitës Edmundo González dhe María Corina Machado.

Por në konferencën e tij të parë për shtyp pas operacionit amerikan, Trump ishte përçmues ndaj Machado, duke pretenduar se ajo nuk kishte “respektin” dhe mbështetjen për të udhëhequr Venezuelën.

“Mendoj se do të ishte shumë e vështirë për të, të ishte udhëheqëse”, tha ai.

Machado arriti të bashkonte grupet opozitare para zgjedhjeve presidenciale të vitit 2024, por u ndalua të kandidonte nga zyrtarët besnikë të Maduros.

Ajo më pas mbështeti ish-diplomatin González, i cili veproi si përfaqësues i saj.

Këshilli zgjedhor, i dominuar gjithashtu nga besnikët e qeverisë, shpalli Maduro të rizgjedhur. Megjithatë, të dhënat e votimit të mbledhura nga opozita, të cilat janë verifikuar në mënyrë të pavarur, sugjerojnë se González fitoi me shumicë dërrmuese.

González shkoi në mërgim për t’i shpëtuar represionit qeveritar që pasoi zgjedhjet, ndërsa Machado u fsheh brenda Venezuelës.

Ajo ndërmori një udhëtim të rrezikshëm tokësor, detar dhe ajror për të mbërritur në Oslo në dhjetor, ku mori Çmimin Nobel për Paqe që iu dha për “punën e palodhur në promovimin e të drejtave demokratike” në Venezuelë.

Vendndodhja e saj aktuale është e panjohur, por ajo ka thënë se planifikon të kthehet së shpejti në Venezuelë.

Në një intervistë për faqen opozitare venezueliane La Patilla, Machado këmbënguli se rrëzimi i Maduros e kishte vendosur vendin e saj në një rrugë të pakthyeshme drejt lirisë.

Ajo tha se shpresonte që kjo fazë e re e procesit të tranzicionit të ishte “sa më e shkurtër dhe e shpejtë të ishte e mundur”.

Ajo shtoi se qeveria e përkohshme, e cila sipas saj ishte “i njëjti regjim si nën Maduron”, po “merrte udhëzime për të shpërbërë vetveten”.

Machado këmbënguli se González ishte presidenti i zgjedhur legjitim dhe kërkoi që mandati i tij të respektohej.

Ajo theksoi se “gjëja e parë” që duhej të ndodhte ishte lirimi i të burgosurve politikë.

Machado nuk është e vetmja që ka kërkuar lirimin e mbi 800 të burgosurve politikë të mbajtur në burgjet famëkeqe të Venezuelës.

Të mërkurën, ligjvënësja republikane María Elvira Salazar publikoi disa postime në rrjetet sociale duke këmbëngulur që ata të liroheshin “menjëherë”.

Megjithatë, në intervistën e tij me NYT, Trump “dukej shumë më i përqendruar tek misioni i shpëtimit sesa tek detajet e mënyrës se si të drejtohej e ardhmja e Venezuelës”, sipas gazetarëve që folën me të.

I pyetur për planet e SHBA për Venezuelën, ai tha se “do ta rindërtojmë në një mënyrë shumë fitimprurëse”.

“Do të përdorim naftën, dhe do të marrim naftën. Do t’i ulim çmimet e naftës, dhe do t’i japim para Venezuelës, të cilat ata i kanë shumë të nevojshme”, shtoi ai.

Presidenti amerikan pritet të takojë përfaqësues të tre kompanive më të mëdha të naftës në SHBA në Shtëpinë e Bardhë të premten për të diskutuar më tej këto plane.