Edhe pse prindërit tepër të shqetësuar besojnë se po bëjnë atë që është më e mira për fëmijën e tyre, ata ndikojnë negativisht në vetëvlerësimin dhe pavarësinë e fëmijës.

Prindërimi është një nga rolet më kërkuese, sepse së bashku me dashurinë e pakushtëzuar, sjell shumë sfida, shqetësime dhe vendime që formësojnë zhvillimin e fëmijës.

Prindërit modernë përballen me një sasi dërrmuese informacioni, presione sociale dhe pritshmëri të larta për atë që do të thotë të jesh një “prind i mirë”, duke i bërë ata të bëhen tepër të shqetësuar dhe të kontrollojnë jetën e fëmijës së tyre.

Fëmijët që kanë hapësirë ​​për të eksploruar, për të mësuar nga gabimet personale dhe për të zhvilluar vetëbesim, bëhen më të përgjegjshëm dhe më të qëndrueshëm emocionalisht, të përgatitur për sfidat e jetës.

“Prindërimi neurotik” karakterizohet nga shqetësimi i vazhdueshëm, kontrolli dhe frika për të bërë gabime. Prindërit me këtë qasje shpesh përjetojnë nivele të larta stresi dhe ankthi, pasi kanë frikë nga çdo aspekt i zhvillimit, sigurisë dhe suksesit të fëmijës së tyre.

Këta prindër shpesh marrin përsipër shumë përgjegjësi dhe ndërhyjnë në situata që fëmija mund t’i zgjidhë vetë. Kjo përfshin shqetësimin e tepruar për sigurinë, perfeksionizmin e lartë, ndërhyrjen e vazhdueshme në konfliktet e fëmijës dhe mungesën e besimit në vendimet e fëmijës.

Për shkak të kësaj, fëmijët e prindërve të tillë shpesh kanë vështirësi të marrin vendime, të bëjnë miq dhe të krijojnë marrëdhënie të shëndetshme, ndërsa përballen me frikën dhe ankthet e tyre.