Kohët e fundit, disa pseudo – intelektualë apo pseudo – historianë të tipit Olsi Jazenxhi, po synojnë t’i japin vlerave më të mëdha kombëtare një shumë sikur t’i shumëzonin me zero.

Kështu, Faik Bej Konicës i thonë sharlatan, Atë Gjergj Fishtës i thonë lëpirës ndërsa Haxhi Qamilit, hero.

Këtij llumi nuk ka mundur t’i shpëtojë as heroina e heshtur, nobelistja e shquar dhe murgesha e madhe Nënë Tereza. Ajo, mes të tjerash, është quajtur sllave dhe jo shqiptare.

Mbështetës të kësaj teze janë edhe ata të cilët pyesin “Ça ka ba kja për Shqipninë?” të cilët, zakonisht, janë ata që thonë për Skënderbeun “Ishte kaurr!”.

Ndër sa e sa poezi të Nënës Terezë, sot kam dëshirë të veçoj një. “Dua të kthehem në Shqipëri” shkruan Nënë Tereza me dëshpërim. Sepse ajo, mbi të gjitha, e do Shqipërinë!

Si shumë po vepron

Qoftëlargu në anët tona !

12 shtatore me figura shenjtësh

do të doja të kisha në Shqipëri,

Patjetër dhe në Kosovë 12 të tjera,

të luteshin murgeshat e mia

për të larguar të keqen

nga atdheu im.

Dua të kthehem në SHQIPERI,

tu shërbej më të varfërve të gjakut tim.

Dhe në nderim të kujtimit të prindërve dua të kthehem,

pranë tyre të mbyll sytë.

Ta dimë, secili nga ne

është krijuar për të bërë vepra të mëdha.

-Nanë Tereza